Cyfroteka.pl

klikaj i czytaj online

Cyfro
Czytomierz
00152 006414 19991734 na godz. na dobę w sumie
Amoris laetitia. Konflikt interpretacji - ebook/pdf
Amoris laetitia. Konflikt interpretacji - ebook/pdf
Autor: Liczba stron: 296
Wydawca: W drodze Język publikacji: polski
ISBN: 9788379064090 Data wydania:
Lektor:
Kategoria: ebooki >> religia i rozwój duchowy >> religia
Porównaj ceny (książka, ebook (-22%), audiobook).

Nie ulega wątpliwości, że od czasu opublikowania adhortacji Amoris laetitia wielu autorów próbowało przybliżyć jej treść oraz zmierzyć się z tymi jej fragmentami, które rozbudziły najwięcej pytań i emocji. Jak uchronić się przed relatywizmem moralnym, subiektywizmem i akceptacją poglądów niszczących pedagogiczną dynamikę duchowego wzrostu w Kościele? Książka o. prof. J. Kupczaka stanowi bardzo cenną pomoc w znalezieniu odpowiedzi na powyższe pytania. Pośród różnych, niekiedy fragmentarycznych, prób zgłębienia tych zagadnień, książka ta może być uznana za fachowe i rzetelne, a zarazem napisane w komunikatywny sposób, ujęcie jednego z najbardziej kluczowych teologicznych sporów ostatniej dekady w Kościele katolickim. Odważna analiza treści samej adhortacji, jak również wieloaspektowa prezentacja komentarzy ukazujących się po jej opublikowaniu pozwoliły stworzyć bogatą skarbnicę wiedzy, z której zaczerpnąć mogą wytrawni specjaliści, początkujący teologowie, a także wierni Kościoła i ludzie dobrej woli, poszukujący odpowiedzi na nurtujące ich pytania.

Z recenzji ks. prof. UAM dr. hab. Macieja Olczyka

Znajdź podobne książki Ostatnio czytane w tej kategorii

Darmowy fragment publikacji:

© Copyright for the text by Jarosław Kupczak, 2020 © Copyright for this edition by Wydawnictwo W drodze, 2020 Recenzent naukowy ks. prof. UAM dr hab. Maciej Olczyk Redaktor prowadzący Ewa Kubiak Redakcja Lidia Kozłowska Korekta Paulina Jeske-Choińska Lidia Kozłowska Skład i łamanie Teodor Jeske-Choiński Redakcja techniczna Józefa Kurpisz Projekt okładki i stron tytułowych Radosław Krawczyk Nihil obstat Warszawa, 4 lutego 2020 roku Reg. Prov. 039/20 Paweł Kozacki OP, prowincjał ISBN 978-83-7906-40(cid:26)-(cid:17) Wydawnictwa Polskiej Prowincji Dominikanów W drodze sp. z o.o. jest imprintem Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikanów W drodze sp. z o.o. ul. Kościuszki 99, 61–716 Poznań Wydanie I, 2020 tel. 61 852 39 62 sprzedaz@wdrodze.pl www.wdrodze.pl W adhortacji Amoris laetitia – poświęconej znaczeniu miłości w rodzinie – znalazł się fragment, w którym Ojciec Święty kieruje słowa duchowego wsparcia do tych katolików, którzy żyją w związ- kach niesakramentalnych. Papież nie wyklucza nawet, że niekiedy wolno ich dopuścić do pełnej wspólnoty eucharystycznej. Fakt ten wywołał wielkie poruszenie i gorące dyskusje, bo przecież w Kościele dobrze wiemy, że nawet papież nie ma prawa zmieniać nauki Kościoła. Ojciec Jarosław Kupczak daje nam – zachowując pełny szacunek dla urzędu Piotra w Kościele – rzetelny i kompetentny opis tych na- pięć i dyskusji. W ciągu czterech lat, które minęły od ogłoszenia ad- hortacji, ukształtowały się różne kierunki jej interpretacji. Nie brak również takich komentatorów, którzy pamiętają o tym, że recepcja nowych dokumentów Magisterium tylko wtedy jest autentycznie katolicka, kiedy dokonuje się w zgodzie z całym dotychczasowym nauczaniem Kościoła. Ojciec Kupczak zdecydowanie opowiada się za taką właśnie interpretacją adhortacji Amoris laetitia. Jacek Salij OP Chronologia wydarzeń I. Przed publikacją adhortacji 8 X 2013 18 X 2013 13 III 2013 Wybór arcybiskupa Buenos Aires, Jorge Mario Ber- goglio na papieża. 266. biskup Rzymu przyjmuje imię Franciszek. Informacja biura prasowego Stolicy Apostolskiej, że w dniach 5–19 października następnego roku w Wa- tykanie odbędzie się nadzwyczajna sesja Synodu Biskupów poświęcona tematowi: „Wyzwania dusz- pasterskie związane z rodziną w kontekście ewange- lizacji”, która będzie przygotowaniem do zwyczajnej sesji Synodu Biskupów w 2015 roku. Przesłanie przez sekretarza generalnego Synodu Biskupów, arcybiskupa Lorenza Baldisseriego, do przewodniczących wszystkich konferencji bisku- pów na świecie dokumentu przygotowawczego do nadzwyczajnej sesji Synodu Biskupów: Lineamen- ta. Rozpoczęcie procesu konsultacji przedsynodal- nych. Publikacja pierwszej adhortacji posynodalnej papie- ża Franciszka, Evangelii gaudium. 24 XI 2013 27 IV 2014 20–21 II 2014 Obrady konsystorza kardynałów, którego głównym zadaniem było przygotowanie dwóch synodów o ro- dzinie. Wystąpienie kardynała Waltera Kaspera. Kanonizacja Jana XXIII i  Jana Pawła II na placu św. Piotra. Prezentacja Instrumentum laboris III Nadzwyczajne- go Zebrania Synodu Biskupów w centrum prasowym 26 VI 2014 8 AMORIS LAETITIA Stolicy Apostolskiej. Dokument powstał w oparciu o opracowanie ankiety przedsynodalnej. 6–20 X 2014 Obrady III Nadzwyczajnej Sesji Synodu Biskupów. 9 XII 2014 Informacja biura prasowego Stolicy Apostolskiej, że dokumentem przygotowawczym, Lineamenta, do XIV Zwyczajnego Zgromadzenia Ogólnego Synodu Biskupów będzie dokument końcowy niedawno za- kończonego Synodu (Relatio Synodi), uzupełniony o pytania, które pomogą wiernym się z nim zapoznać. Druga rocznica rozpoczęcia pontyfi katu. W homi- lii wygłoszonej podczas nabożeństwa pokutnego w Bazy lice św. Piotra w Watykanie papież zapowiada ogłoszenie nadzwyczajnego Roku Świętego poświę- conego miłosierdziu. Publikacja bulli Misericordiae vultus ustanawiającej nadzwyczajny Jubileusz Miłosierdzia. Prezentacja Instrumentum laboris XIV Zwyczajnego Zgromadzenia Synodu Biskupów. 13 III 2015 11 IV 2015 23 VI 2015 5–24 X 2015 Obrady XIV Zwyczajnego Zgromadzenia Synodu 17 X 2015 8 XII 2015 8 IV 2016 Biskupów. Przedpołudniowa kongregacja generalna Synodu Biskupów poświęcona uczczeniu 50. rocznicy po- wołania instytucji Synodu Biskupów. 50. rocznica zakończenia Soboru Watykańskiego II. Początek Roku Miłosierdzia. Publikacja adhortacji posynodalnej papieża Francisz- ka Amoris laetitia. CHRONOLOGIA WYDARZEŃ II. Po publikacji adhortacji 9 19 IX 2016 5 X 2016 6 X 2016 X 2016 1 XI 2016 14 XI 2016 21 XI 2016 Doręczenie przez kardynała Carla Caff arrę listu czte- rech kardynałów zawierającego tak zwane dubia do watykańskiej rezydencji Ojca Świętego i do biura Kongregacji Nauki Wiary. Wysłanie do papieża przez biskupów regionu dusz- pasterskiego Buenos Aires Criterios básicos para la aplicación del capítulo VIII de „Amoris laetitia” (Pod- stawowe kryteria w zastosowaniu rozdziału VIII ad- hortacji Amoris laetitia). List Ojca Świętego do Monsignore Sergia Alfreda Fenoya, delegata regionu duszpasterskiego Buenos Aires. Publikacja książki: J.  Granados, S.  Kampowski, J.J. Pérez-Soba, „Amoris laetitia”. Accompagnare, di- scernere, integrare. Vademecum per una nuova pasto- rale familiare, Cantagalli, Siena 2016. Publikacja tekstu napisanego przez grupę znanych amerykańskich teologów: K.  Flannery SJ, J.  Gra- bowski, R. Imbelli, D. Legge OP, T. Weinandy OFM, T.J. White OP, Interpreting Amoris laetitia within the Catholic Tradition. Upublicznienie przez kardynałów: Waltera Brand- müllera, Raymonda Burke’a, Carla Caff arrę i Joachi- ma Meisnera ich własnego listu do Ojca Świętego napisanego przed dwoma miesiącami. Publikacja listu Johna Finnisa i Germaina Griseza do Ojca Świętego, Th e misuse of „Amoris Laetitia” to support errors against the Catholic faith. A letter to the Supreme Pontiff Francis, to all the bishops in 10 5 VI 2017 AMORIS LAETITIA communion with him, and to the rest of the Christian faithful. Nakazanie przez Ojca Świętego publikacji listu ar- gentyńskich biskupów z regionu duszpasterskiego Buenos Aires z 5 X 2016 na temat implementacji adhortacji Amoris laetitia i swojej odpowiedzi na ten list z 6 X 2016 w „Acta Apostolicae Sedis” CVIII (2016), nr 10, s. 1071–1074. Wykaz skrótów AAS AL BSS CNA DCE DM DV EE EG FC GS HV IL 2014 IL 2015 KKK KPK „Acta Apostolicae Sedis” Posynodalna adhortacja papieża Franciszka Amoris laetitia (2016) „Bollettino Sala Stampa della Santa Sede”, wszystkie numery codziennego biuletynu biura prasowego Stolicy Apostolskiej można odnaleźć na ofi cjalnej stronie Watykanu: www.vatican.va. W tekście książki podajemy je z datą publikacji biuletynu Catholic News Agency, wszystkie artykuły cytowane z tej strony można odnaleźć na www.catholicnewsa- gency.com. Podajemy je z datą publikacji Encyklika Benedykta XVI Deus caritas est (2006) Encyklika Jana Pawła II Dives in misericordia (1980) Konstytucja dogmatyczna o objawieniu Bożym Dei Verbum Soboru Watykańskiego II (1965) Encyklika Jana Pawła II Ecclesia de Eucharistia (2003) Posynodalna adhortacja papieża Franciszka Evangelii gaudium (2013) Posynodalna adhortacja Jana Pawła II Familiaris con- sortio (1981) Konstytucja duszpasterska o  Kościele w  świecie współczesnym Gaudium et spes Soboru Watykań- skiego II (1965) Encyklika Pawła VI Humanae vitae (1968) Instrumentum laboris Synodu Biskupów w 2014 roku Instrumentum laboris Synodu Biskupów w 2015 roku Katechizm Kościoła katolickiego (1992) Kodeks prawa kanonicznego (1983) 12 L 2014 L 2015 LG LR MV AMORIS LAETITIA Dokument przygotowawczy (Lineamenta) do Synodu w 2014 roku Dokument przygotowawczy (Lineamenta) do Synodu w 2015 roku Konstytucja dogmatyczna o Kościele Lumen gentium Soboru Watykańskiego II (1964) List Jana Pawła II do rodzin Gratissimam sane z oka- zji Międzynarodowego Roku Rodziny (1994) Bulla papieża Franciszka na Rok Święty Misericordiae vultus (2015) OsRomPol Wydanie polskie „L’Osservatore Romano” RAD Relatio ante disceptationem – wstępna relacja rozpo- czynająca Synod w 2014 roku Relatio fi nalis – dokument końcowy Synodu Bisku- pów w 2015 roku Encyklika Jana Pawła II Redemptor hominis (1979) Adhortacja Jana Pawła II Reconciliatio et paenitentia (1984) Relatio post disceptationem – sprawozdanie stresz- czające dyskusję pierwszego tygodnia obrad Synodu w 2014 roku Relatio Synodi – dokument końcowy Synodu Bisku- pów w 2014 roku Adhortacja Benedykta XVI Sacramentum caritatis (2007) Summa Th eologiae św. Tomasza z Akwinu Encyklika Jana Pawła II Veritatis splendor (1993) RF RH RP RPD RS SC STh VS Wstęp Niektórzy czytelnicy mojej poprzedniej książki Źródła sporu o „Amo- ris laetitia” gratulowali mi odwagi1. Nie protestowałem z dwóch powo- dów. Po pierwsze, to miłe uchodzić za osobę odważną. Po drugie, inni nierzadko oceniają nas w sposób bardziej obiektywny, niż robimy to my sami. Niemniej w trakcie pisania książki Źródła sporu o „Amoris laetitia” nie miałem świadomości, że praktykuję kardynalną cnotę męstwa. Raczej chodziło mi o postawę dla teologa kluczową, a dzisiaj dość rzadką: bezstronność w ocenie argumentów, intelektualną uczci- wość, niepoddawanie się emocjom, które sprzyjają uproszczonym ocenom, oraz miłość do Kościoła. Taka postawa nie jest dzisiaj oczywista. Żyjemy w czasach głę- bokiej polaryzacji, kierkegaardowskiego „albo-albo”, kiedy trzeba się zdeklarować: za albo przeciw2. Niestety, ta ciążąca nad życiem społecznym i politycznym postchrześcijańskiego Zachodu postawa pojawia się też w Kościele. Polaryzacja, przeniesiona z życia politycznego do Kościoła, pogłę- biła się przy okazji publikacji adhortacji papieża Franciszka Amoris laetitia. Zbyt wiele publicznych wystąpień, artykułów i komentarzy 1 Por. J. Kupczak, Źródła sporu o „Amoris laetitia”, W drodze, Poznań 2018. 2 Najlepszy chyba opis tej współczesnej wojny kulturowej znajdujemy w książ- kach Jamesa Davisona Huntera: Culture Wars. Th e Struggle to Defi ne America (New York 1991), Before the Shooting Begins. Searching for Democracy in America’s Culture War (New York 1994), To Change the World. Th e Irony, Tragedy, and Possibility of Christianity in the Late Modern World (Oxford 2010). Pisałem na ten temat w: Ana- tomia wojny kulturowej, „Homo Dei” 1 (2011), s. 66–75. 14 AMORIS LAETITIA przenikniętych było błędną i szkodliwą alternatywą: entuzjazm bądź radykalny krytycyzm. Autor tej książki nie akceptuje tego z gruntu fałszywego i niekatolickiego wyboru. Sobór Watykański I przypomniał w Konstytucji Pastor aeternus, że Chrystus ustanowił biskupa Rzymu „trwałą zasadą i widzialnym fundamentem jedności Kościoła (perpetuum utriusque unitatis prin- cipium ac visibile fundamentum)”3. Dlatego też ważną częścią władzy Piotra jest „najwyższa władza nauczania (suprema potestas magiste- rii)”, której celem jest troska o wyjaśnienie depozytu wiary: „Duch Święty został obiecany następcom św. Piotra nie dlatego, aby z pomo- cą Jego objawienia ogłaszali nową naukę, ale by z Jego pomocą święcie strzegli i wiernie wyjaśniali Objawienie przekazane przez apostołów, czyli depozyt wiary (depositum fi dei)”4. Sobór Watykański II przedstawia naukę o Urzędzie Nauczyciel- skim Kościoła w kontekście odnowionej teologii relacji między na- stępcą św. Piotra i biskupami. W soborowej eklezjologii biskupi nie są „ambasadorami” Stolicy Apostolskiej w różnych częściach świata, ale następcami Apostołów5. Jako członkowie kolegium biskupiego uczestniczą oni w sprawowaniu Urzędu Nauczycielskiego Kościoła, którego celem jest troska o nienaruszone przekazywanie Objawienia: „kiedy zaś czy to Biskup Rzymski, czy Kolegium Biskupie z nim ra- zem wydają jakieś ostateczne orzeczenie, czynią to zgodnie z samym Obja wieniem, przy którym wszyscy mają obowiązek stać i do którego 3 Sobór Watykański I, Konstytucja dogmatyczna o Kościele Chrystusowym Pa- stor aeternus, 3, w: Dokumenty Soborów Powszechnych. Tekst łaciński i polski, red. A. Baron, H. Pietras, Wydawnictwo WAM, Kraków 2005, t. IV, s. 912–915. 4 Tamże, s. 922–923. Na temat natury i granic papieskiego magisterium por. G.L. Müller, Drogowskazy na dzisiaj, przeł. S. Tasiemski OP, Wydawnictwo M, Kra- ków 2019, s. 29–40; T. Rowiński, Nawet Papież powinien być posłuszny, „Christianitas” 70 (2017), s. 64–72. 5 Por. LG 20–25. WSTĘP 15 mają się stosować; Objawienie to, na piśmie lub drogą tradycji poda- ne, przekazywane jest w całości dzięki prawowitej sukcesji biskupiej, a przede wszystkim staraniem samego Biskupa Rzymskiego, i dzię- ki światłu Ducha prawdy jest święcie strzeżone w Kościele i wiernie wykładane”6. Tak rozumianemu Urzędowi Nauczycielskiemu Kościoła, któremu przewodniczy biskup Rzymu i który stoi na straży Objawienia, każdy wierny winny jest posłuszeństwo i szacunek: „biskupom nauczającym w łączności z papieżem należy się od wszystkich cześć jako świad- kom boskiej i katolickiej prawdy (divinae et catholicae veritatis testes), wierni zaś winni zgadzać się ze zdaniem swego biskupa w sprawach wiary i obyczajów (de fi de et moribus), wyrażonym w imieniu Chry- stusa, i trwać przy nim w religijnej uległości. Tę zaś zbożną uległość woli i rozumu (religiosum voluntatis et intellectus obsequium) w spo- sób szczególny okazywać należy autentycznemu urzędowi nauczyciel- skiemu Biskupa Rzymskiego nawet wtedy, gdy nie przemawia on ex cathedra, trzeba mianowicie ze czcią uznawać jego najwyższy urząd nauczycielski i do orzeczeń przez niego wypowiedzianych stosować się szczerze, zgodnie z jego myślą i wolą, która ujawnia się szczególnie przez charakter dokumentów bądź przez częste podawanie tej samej nauki, bądź przez sam sposób jej wyrażania”7. W sposób niezwykle wyważony Sobór Watykański II łączy praw- dę o nieomylności biskupa Rzymu, zdefi niowaną przez Sobór Waty- kański I, z nową refl eksją o urzędzie biskupa i o teologii Objawienia, a szczególnie o relacji między Pismem Świętym i Tradycją. W tej re- fl eksji nieomylność Urzędu Nauczycielskiego Kościoła nie jest auto- nomiczną cechą autorytarnej władzy, ale cechą całego Kościoła, który na krętych drogach ludzkiej historii zawsze ma obietnicę asystencji 6 LG 25; por. DV 10. 7 LG 25. 16 AMORIS LAETITIA Ducha Świętego. Podobnie posłuszeństwo wiernych wobec Urzędu Nauczycielskiego Kościoła nie wypływa jedynie z poczucia obowiąz- ku, lojalności czy solidarności, lecz jest podstawową cechą nadprzy- rodzonej cnoty wiary, „posłuszeństwem wiary” (Rz 1,5; 16,26). Prawda o roli Urzędu Nauczycielskiego w Kościele jest podsta- wową zasadą hermeneutyczną tej książki. Poprzez zachowanie tej katolickiej zasady chcemy uniknąć pułapek myślenia o adhortacji Amoris laetitia i sporach z nią związanych w kategoriach medialno- -sensacyjnych czy politycznych. Książka, którą czytelnik ma przed sobą, jest kontynuacją mojej poprzedniej publikacji Źródła sporu o „Amoris laetitia”; rozpoczy- nając od konsystorza kardynałów w lutym 2014 roku, poprzez dwa synody biskupów w latach 2014–2015, śledziłem w niej kościelną debatę, której podsumowaniem i uwieńczeniem jest adhortacja Amoris laetitia. Dlatego też pierwszy rozdział tej książki: „Kontekst powstania adhortacji”, jest przypomnieniem najważniejszych tez tamtego tomu. W kolejnych dwóch rozdziałach przedstawiam treść adhortacji, poświęcając szczególną uwagę teologii jej ósmego roz- działu i najbardziej zapalnej kwestii: jak wygląda stanowisko pa- pieża Franciszka, jeśli chodzi o możliwość przyjmowania komunii eucharystycznej przez osoby rozwiedzione i znajdujące się w po- wtórnym związku? Rozdział czwarty, „Pierwsze reakcje, pierwsze pytania”, wskaże na pierwsze ważne głosy w interesującym nas tutaj sporze; szczególną uwagę poświęcimy zwłaszcza tak zwanym du- biom8 czterech kardynałów z września 2016 roku i opublikowanej dwa tygodnie później wykładni biskupów argentyńskich, która zo- 8 W tej książce używamy łacińskiego słowa „dubium” w spolszczonej formie; w sposób, jaki przyjął się w języku polskim. W liczbie pojedynczej będzie to zawsze „dubium”, bez względu na przypadek. W liczbie mnogiej będziemy to słowo odmie- niać jako: dubia, dubiów, dubiom itd. WSTĘP 17 stała uznana przez papieża Franciszka za obowiązującą interpretację adhortacji. Rozdział piąty przypomina pozostającą w mocy naukę Magisterium na temat warunków przyjmowania komunii świętej, zaś w trzech kolejnych rozdziałach omawiam i poddaję krytycznej ocenie trzy różne sposoby interpretacji i implementacji adhortacji Amoris laetitia. Faktem, z którym musi się zmierzyć każdy teolog dokonujący namysłu nad adhortacją Amoris laetitia, jest wielość interpretacji tego dokumentu; wskazaliśmy na ten konfl ikt interpretacji w tytule książki. Źródeł tego konfl iktu interpretacyjnego jest wiele: niektóre interpretacje niezbyt przejmują się konkretnymi sformułowaniami zawartymi w tekście papieskiego dokumentu, inne odchodzą od za- sad rozumowania teologicznego. Niewątpliwie, jeśli pytamy o źródła tego konfl iktu interpretacyjnego, musimy też wskazać na ambiwa- lencję i niejasność samego tekstu adhortacji. To, co jest siłą papieża Franciszka: odwoływanie się do metafor i obrazów, egzystencjalny i bezpośredni styl zwracania się do czytelnika, czasami nie ułatwia precyzyjnego odczytania teologicznego znaczenia tekstu. Jedna z głównych różnic między interpretacjami adhortacji Amo- ris laetitia polega też na odmiennym stosunku do dotychczasowego Magisterium Kościoła, szczególnie jeśli chodzi o kwestię dopuszcza- nia osób rozwiedzionych i znajdujących się w powtórnych związkach do eucharystycznej komunii. Na to właśnie kryterium wskazaliśmy poprzez wyróżnienie trzech, naszym zdaniem, głównych interpre- tacji adhortacji: ciągłości, umiarkowanej zmiany i zerwania. W ich krytycznej prezentacji, która będzie miała miejsce w szóstym, siód- mym i ósmym rozdziale tej pracy, postaramy się wskazać na ich moc- ne i słabe strony. Umieszczenie jednego tylko nazwiska w miejscu zarezerwowa- nym dla autora książki jest często pewną niesprawiedliwością. Tak jest również w tym wypadku. Wiele tez tej książki powstało jako 18 AMORIS LAETITIA wyraz wspólnej dyskusji i wymiany opinii. Ze szczególną wdzięcz- nością myślę o moich kolegach, profesorach z rzymskiego Instytutu Jana Pawła II, szczególnie o  Livio Melinie, José Granadosie, José Noriedze i  Jarosławie Mereckim. Rzymskie i krakowskie rozmowy z  Ludmiłą i  Stanisławem Grygielami zawsze były źródłem światła i inspiracji. Jestem też wdzięczny moim kolegom z Uniwersytetu Papieskie- go Jana Pawła II w Krakowie. W latach 2016–2018 na uniwersytecie systematycznie spotykało się interdyscyplinarne seminarium profe- sorskie poświęcone właściwej interpretacji adhortacji Amoris laetitia. Dziękuję uczestnikom tego seminarium: ks. dr. Bogusławowi Mielco- wi, o. dr. Robertowi Plichowi OP, ks. prof. dr. hab. Janowi Danielowi Szczurkowi, ks. dr. hab. Antoniemu Świerczkowi, ks. dr. Wojciechowi Węgrzyniakowi, ks. dr. hab. Robertowi Woźniakowi, ks. dr. hab. Stani- sławowi Wronce. Autor tej książki zawdzięcza bardzo dużo wymianie opinii, która miała miejsce na seminarium; niemniej za tezy przedsta- wione w tej publikacji bierze wyłączną odpowiedzialność. Poszczególne rozdziały książki prezentowałem również w ciągu ostatnich lat podczas moich zajęć na Papieskim Uniwersytecie Jana Pawła II w Krakowie. Dziękuję wszystkim uczestnikom tych wykła- dów, ćwiczeń i konwersatoriów. Ich wkład w powstanie tego tekstu jest bardzo znaczący. Dziękuję dominikańskiemu Wydawnictwu W drodze za zaintere- sowanie publikacją i współpracę. Moje szczególne wyrazy wdzięczno- ści kieruję do Prezesa Wydawnictwa, o.  Tomasza Grabowskiego OP, pani Ewy Kubiak oraz znakomitej redaktorki mojej książki, pani Lidii Kozłowskiej. Jestem wdzięczny moim braciom z krakowskiego klasztoru: Józefowi Pociesze OP i  Mirosławowi Pilśniakowi OP za wsparcie i zachętę do pisania. Ksiądz profesor Maciej Olczyk z Wy- działu Teologicznego Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu przeprowadził profesjonalną i rzetelną ocenę teologicznych stwier- WSTĘP 19 dzeń zawartych w książce oraz podzielił się ze mną cennymi uwagami merytorycznymi i edytorskimi. Bez wsparcia tych osób ta książka by nigdy nie powstała. Środa Popielcowa Roku Pańskiego 2020 Dominikański Konwent św. Trójcy w Krakowie Spis treści Chronologia wydarzeń ................................................................................... 7 Wykaz skrótów ................................................................................................. 11 Wstęp ................................................................................................................ 13 Rozdział pierwszy. Kontekst powstania adhortacji .................................. 21 Synodalna eklezjologia ................................................................................... 23 Adhortacja papieża Franciszka Evangelii gaudium (2013) ......................... 26 Rok Miłosierdzia (2015–2016) ...................................................................... 28 Przemówienie kardynała Waltera Kaspera .................................................. 32 III Nadzwyczajne Zgromadzenie Ogólne Synodu Biskupów .................... 36 XIV Zwyczajne Zgromadzenie Ogólne Synodu Biskupów ........................ 41 Rozdział drugi. Treść adhortacji .................................................................. 49 W świetle Słowa ............................................................................................... 51 Rzeczywistość rodzin i wyzwania ................................................................. 54 Spojrzenie skierowane na Chrystusa – powołanie rodziny ....................... 61 Miłość w małżeństwie ..................................................................................... 66 Miłość, która staje się owocna ....................................................................... 68 Niektóre perspektywy duszpasterskie ........................................................... 69 Umocnić wychowanie dzieci ......................................................................... 72 Duchowość małżeńska i rodzinna ................................................................ 73 Uwagi końcowe ................................................................................................ 74 SPIS TREŚCI 287 Rozdział trzeci. Rozdział, którym „wszyscy będą bardzo zaintrygowani” ........................................................ 79 Eklezjologia szpitala polowego ...................................................................... 81 Prawo stopniowalności ................................................................................... 87 „Włączyć wszystkich”: logika inkluzji zamiast wykluczenia ...................... 90 Rozeznanie ....................................................................................................... 97 Okoliczności łagodzące w rozeznaniu duszpasterskim ..............................102 Rozdział czwarty. Pierwsze reakcje, pierwsze pytania .............................109 Biskupi regionu duszpasterskiego Buenos Aires, Criterios básicos para la aplicación del capítulo VIII de „Amoris laetitia” .............................117 Dubia czterech kardynałów ............................................................................125 Rozdział piąty. Magisterium Kościoła o komunii świętej dla osób rozwiedzionych i w powtórnych związkach ...............................139 Posoborowe przemiany...................................................................................140 Międzynarodowa Komisja Teologiczna, Doktryna katolicka o sakramencie małżeństwa (1977) ...............................148 Adhortacja Jana Pawła II Familiaris consortio (1981) ................................151 Katechizm Kościoła katolickiego (1992) ........................................................158 Kongregacja Nauki Wiary, List do biskupów Kościoła katolickiego na temat przyjmowania Komunii św. przez wiernych rozwiedzionych żyjących w nowych związkach (1994) ...........................................................160 Encyklika Jana Pawła II Ecclesia de Eucharistia (2003) ..............................167 Adhortacja Benedykta XVI Sacramentum caritatis (2007) ........................170 Rozdział szósty. Interpretacja ciągłości ......................................................173 Towarzyszenie ..................................................................................................175 Integracja ..........................................................................................................178 Rozeznanie .......................................................................................................186 Rozdział siódmy. Interpretacja umiarkowanej zmiany ...........................205 Kardynał Francesco Coccopalmerio o okolicznościach łagodzących ......206 Rocco Buttiglione: podmiotowe warunki grzechu ciężkiego ....................216 Rozdział ósmy. Interpretacja zerwania .......................................................235 Rozdział dziewiąty. Co dalej? .......................................................................257 Bibliografi a .......................................................................................................269 Indeks nazwisk .................................................................................................283 Wydawnictwo Polskiej Prowincji Dominikanów W drodze sp. z o.o. Druk i oprawa: Drukarnia Totem, Inowrocław Wydrukowano na Amber Graphic 80 g
Pobierz darmowy fragment (pdf)

Gdzie kupić całą publikację:

Amoris laetitia. Konflikt interpretacji
Autor:

Opinie na temat publikacji:


Inne popularne pozycje z tej kategorii:


Czytaj również:


Prowadzisz stronę lub blog? Wstaw link do fragmentu tej książki i współpracuj z Cyfroteką: